شایسته شهری، در گفتوگو با ایسنا با اشاره به افزایش آسیبهای روانی ناشی از طلاق، گفت: طلاق در بسیاری از موارد پایان اختلاف نیست، بلکه آغاز مرحلهای جدید از آسیبهای عاطفی برای فرزندان است؛ کودکانی که میان دو والد سردرگم میمانند و احساس امنیت خود را از دست میدهند.
وی نحوه رفتار والدین پس از جدایی، تعیینکننده میزان سازگاری فرزندان با شرایط جدید دانست و تصریح کرد: بیتوجهی به نیازهای روانی و عاطفی کودک، او را در معرض اضطراب، پرخاشگری، یا انزوا قرار میدهد و در آینده ممکن است به مشکلات شخصیتی یا روابط ناپایدار منجر شود.
کارشناس روانشناسی بالینی با بیان اینکه طلاق الزاماً به معنای نابودی خانواده نیست، تأکید کرد: اگر والدین بتوانند ارتباطی محترمانه و سالم را پس از جدایی حفظ کنند، فرزندان آسیب کمتری خواهند دید. مهمترین اصل این است که کودک احساس کند هنوز مورد محبت هر دو والد است.
شهری همچنین نقش اطرافیان و جامعه را در حمایت از فرزندان طلاق مهم دانست و گفت: نگاه قضاوتگرانه جامعه، بهویژه در محیط مدرسه یا فامیل، فشار روانی را بر کودک دوچندان میکند و لازم است با آموزش و آگاهیرسانی، نگاه همدلانهتری نسبت به این خانوادهها ایجاد شود.
این روانشناس بالینی با بیان اینکه مشاوره تخصصی پیش و پس از طلاق میتواند از بسیاری آسیبها جلوگیری کند، اضافه کرد: متأسفانه هنوز مراجعه به مشاور در این زمینه جدی گرفته نمیشود و خانوادهها زمانی به فکر درمان میافتند که بحران به مرحله حاد رسیده است.
